Szczególnie ważny dla instruktora jest wykaz opóźnionych w nauce. Tych bowiem nie wolno pozostawiać samym sobie; kto wic, czy właśnie spośród nich nie wyłoni się przyszły pływak. Być może, że pływanie innym stylem będzie dla nich łat\ | niż żabką. W takim wypadku zawsze opowiadam uczniom, sam, uczęszczając pilnie na pływalnię, przez cztery lata ule wyszedłem poza pływanie z pomocą, przez następne cztery lata bezskutecznie męczyłem styl klasyczny, a dopiero kiedy zacząłem ćwiczyć kraula na piersiach, zdołałem zwrócić na siebie uwagą wynikami i dobrą techniką. W mojej karierze pływackiej tylko w kraulu na piersiach osiągnąłem wybitne wyniki, w żabce natomiast nigdy nie wyszedłem ponad przeciętność. Chodzi o to, ażeby uczniowie nie sprzeniewierzyli się wodzie. Aby odwiedzali kąpieliska i ćwiczyli pływanie, długo pozostając w wodzie i bawiąc się w niej, a obserwując ruchy dobrych pływaków starali się je naśladować. Jeśli tylko to możliwe, uczniowie powinni chodzić na zawody pływackie i śledzić informacje w prasie o sporcie pływackim.